Le Concept de décision chez Nietzsche

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Galatasaray Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Felsefe, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Fransızca

Öğrenci: İBRAHİM EYLEM DOĞAN

Danışman: MEHMET TÜRKER ARMANER

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez, Nietzsche'de karar kavramının eleştirisini ve yeniden kuruluşunu incelemektedir. Nietzsche'nin, temel ilkeleri tarihsel bir bakış açısının etrafında şekillenen "yeni psikoloji"si, insanların verdiği her tekil kararın katmanlı bir yapıda olduğunu gösterir. Her tekil kararın kronolojisi, o "kararı veren" bireyin kronolojisinin ötesine uzanır. Temel bir özellik olan katmanlılık, insan kararlarının bir "soykütük incelemesi" çerçevesinde düşünülebilmesini ve bu kararların oluşumundaki çokluğun, süreçselliğin ve ilişkiselliğin ortaya çıkarılmasını sağlar. Karar verme süreçlerinde muhakemenin temel bir rolü olmadığını öne süren Nietzsche, insan kararlarının "kişisel olmayan" niteliğinin altını çizer. Diğer taraftan, tam anlamıyla "kişisel" olarak betimlediği bir "büyük karar"la başlayacak tarihsel bir kırılmadan söz eder. Bu büyük kararın verilmesi, insanların gelecekteki tüm kararlarının bir kriteri olarak "ebedi dönüş" düşüncesinin içselleştirilmesi anlamına da gelmektedir. Yukarıdaki tespitlere dayanarak bu tez, birinci olarak, her tekil kararın oluşumunun regresif incelemesi için şema sunan bir "karar soykütüğü" önermekte, ikinci olarak, insanlığın "bilinçli" bir evriminin yolunu açacak "büyük karar"ın verilmesinin ön koşullarını ortaya koymayı hedeflemektedir.